Dank u Sinterklaasje

geplaatst in: Blogs | 0

Een gekkenhuis is het altijd, als Sinterklaas er is. Niet alleen de kinderen zijn hyper, ikzelf doe ook mijn best. Het voornemen om niet teveel te kopen, is ook dit jaar niet gehaald. Allemaal dankzij de Chinese 2-dollar-shops en The Warehouse.

Wat dit jaar wel anders was, was de aanloop naar 5 december toe. Geen dagelijkse gekte van Sint-journaals – al keken we die in NL ook bijna nooit met die stomme verzinverhalen – en er waren geen andere kinderen in de klas die met Sinterklaas bezig zijn (er kwam zelfs onverwachte visite langs om 16.00 uur met 3 kinderen, die onschuldig op de deur bonkten. Kun je je voorstellen hoe wij naar de voordeur renden?!). De schoen zetten gebeurde dus zo’n 2 á 3 keer per week. Best netjes, voor mijn maatstaven.

En toen was daar voor het weekend een pakketje uit Malden. De Sint had wat cadeautjes verkeerd bezorgd, maar gelukkig had oma ze doorgestuurd. Nog best een karwei om de kinderen er steeds van te overtuigen dat de doos tot 5 december naast de kachel moest blijven staan. Op Pakjesdag zelf kwam er nóg een doos: ook in Wijchen had de Sint per ongeluk cadeautjes afgeleverd. Gelukkig had mijn zus die ook doorgestuurd. Tijdens het pizza-eten hebben we alles uitgepakt en dat was dus best een gekkenhuis. Ik durf niet te tellen hoe vaak ik ‘even wachten’ zeg op alle filmpjes die zijn gemaakt. Geweldig en overweldigend, zo ontzettend leuk. Even dacht ik nog om onze eigen cadeaus dan maar te bewaren voor kerst. Maar toen de kinderen net uit bad waren, werd er aan de deur geklopt en stonden er 2 grote zakken met cadeaus voor de deur. We hebben nog even gezocht naar Piet, want hij had wat veren verloren tijdens het wegrennen. Je zou denken dat we hem met al dat zonlicht om 18.30 uur ’s avonds nog zouden zien hè…

Vlak voor 5 december hadden we nog onverwacht bezoek uit Nederland. Via een oproep op Facebook kwam een Nederlands gezin een nachtje op onze oprit overnachten in hun camper. Samen gegeten, gekletst, wasje gedraaid, kinderen in bad, wijntje, whiskey. Gezellig. Er waren 2 meisjes bij van 5 en 2 jaar. Precies de leeftijd van Noortje en Timme. Ik had verwacht dat ze elkaar zouden opjutten over Sinterklaas, maar dat gebeurde helemaal niet. Hoe dan ook had ik mijn belangrijkste cadeautje toen al binnen: de bevestiging dat ik ooit toch echt een vakantieaccommodatie wil runnen. Mijn opleiding omzetten in daden. En hoeveel hekel ik de laatste jaren niet aan het woord ‘inspiratie’ heb gekregen, omdat het tegenwoordig aan elke werksessie wordt gekoppeld die verre van inspirerend is, dit was de echte. Ik voelde het, Inspiratie! Ondertussen ben ik wat ideeën verder, wil ik nog steeds een boek schrijven, vind ik fotografie ook heel leuk en heb ik vrij onverwachts een leuk sollicitatiegesprek gevoerd. De baan is het niet geworden. En gelukkig, want het was veeleisend qua uren en werkdagen (4 dagen op, 4 dagen af van 11 tot half 8 ’s avonds) en die flexibiliteit heb ik helemaal niet. No hurries, er komt vanzelf iets op mijn pad. Eerst maar even afwachten wat de kerstman komt brengen.

 

Laat een reactie achter