Homeschooling

geplaatst in: Blogs | 0

Omdat homeschoolen niet mogelijk is in Nederland, merk ik dat er vragen over zijn. Het leek het me een mooie afsluiter van ons eerste homeschooljaar om de meestgestelde vragen hier te beantwoorden.

De vraag die ik het meeste krijg is: “Hoe gaat dat dan sociaal met de kinderen? Zijn ze niet eenzaam?”. 
Het antwoord: Dat ligt natuurlijk helemaal aan jezelf hoe actief je speelafspraakjes regelt. Wij wonen in een buurt met grote huizen en tuinen en heel weinig kinderen, dus de kinderen rennen niet even de straat op om buiten met andere kinderen te spelen. In die zin is onze leefstijl altijd al erg op ons eigen gezin gericht. Wel hebben we in het dorp een groepje gevormd met zo’n 11-15 homeschooled kinderen met wie we gezamenlijke activiteiten doen. Elke maandag sporten bijvoorbeeld (de gemeente zorgt voor het sportveld en een begeleidster). Ikzelf organiseerde gedurende 2 ‘terms’ elke week een knutselklas bij ons thuis. Ze hebben een paar keer Franse les bij iemand thuis gehad met een klein groepje. Een andere vriend geeft geschiedenislessen nieuwe stijl. Elke donderdag gaan we sporten in een zaal in Wanaka met tussen de 30 tot 50 kinderen. En we hebben het laatste ‘term’ een vaste homeschoolingdag op vrijdag gehad bij vrienden met een groepje van 8 kinderen, waarbij het thema ‘goud’ werd onderzocht. Elk term wisselen er wat lessen en opties. Soms is er een bush walk in de buurt van Queenstown, een lesje kaarsen maken, een middag pottenbakken, gymnastics, een bezoek aan de dam, schaatsen, elke week een picknick, hangt ervan af wie op dat moment iets wil organiseren. De kinderen zien dus gewoon andere kinderen. En volwassenen.

Tijdens de wekelijkse gezamenlijke lunch
Tijdens de wekelijkse gezamenlijke lunch in Wanaka.

“Wat leer jij ze dan? Kun je dat wel? En wat als ze naar de universiteit willen?”.
Onze kinderen zijn 11 en 8, dus die universiteit duurt sowieso nog even. Mijn prioriteit is dat ze voor zichzelf leren zorgen en verantwoordelijkheid durven nemen. Ik vind het belangrijk dat ze hun talenten en passies op een organische manier ontdekken. We willen dat ze later voor hun eigen boterham kunnen zorgen. Zo heeft Noortje een deel van het jaar een folderwijk gehad, waarbij ik haar hielp. Ze wilde graag geld verdienen en leerde zo sparen en wat een wekelijkse verantwoordelijkheid inhoudt. Daarnaast heeft ze het afgelopen jaar elke zondag naast mij op een Freemarket gestaan met een eigen kraampje. Ze maakt haar eigen producten (zeep, deodorant, lipbalsem, body scrub, armbandjes, gebreide mutsen, speculaasjes, etc.). Timme verkocht regelmatig tweedehands spullen. Zo raakten ze allerlei onderwerpen aan: rekenen, inkopen, verkopen, kosten & winst berekenen, plannen, handvaardigheid, scheikunde en meehelpen iets opbouwen. We leren behalve rekenen geen echte schoolvakken in de zin van dat we ervoor gaan zitten. Ze leren wat ze leuk vinden. En ze lezen ontzettend veel. We zijn wekelijks bij een van de bibliotheken in de regio te vinden en ze slepen dan stapels boeken mee naar huis. Mochten ze andere ambities hebben, dan zoeken we online informatie, kopen we boeken die daarbij passen of we zoeken iemand die er meer over kan vertellen. En homeschoolen wij nog tegen de tijd dat ze naar een universiteit willen, dan kunnen ze altijd een soort staatsexamen doen ter toelating of wellicht beslissen om nog een jaar naar school terug te gaan als ze 16/17 zijn en een regulier schoolexamen doen.
Zelf heb ik na het VWO heel bewust niet voor een universitaire opleiding gekozen en ik zie dat dan ook niet per se als het hoogst haalbare. De keuze is geheel aan hen tegen die tijd. Mijn taak is om ze opties te geven en te zorgen dat ze lekker in hun vel zitten.

“Vinden je kinderen het leuk?”. 
Een volmondig ‘Ja’, hoor ik nu naast me. Het leukste vinden ze langer opblijven en uitslapen volgens hun natuurlijke ritme. Er is geen stress meer bij ons in huis in de ochtend en avond. Geen gehaast ontbijt en geen stemverheffingen meer dat ze nu toch echt moeten opschieten. Geen stress over huiswerk of tests en prestaties. Geen gepest. Ze willen allebei niet terug naar school. Niet terug naar het ‘moeten’ en ‘aanpassen’ en uniformen dragen. Timme mist soms zijn beste schoolvriendje(s), en dat kunnen we volgend jaar hopelijk wat gestructureerder organiseren door speelafspraakjes voor hem te regelen. Noortje gaat steeds meer zelf op pad, dus dat loopt letterlijk wel los.

“Vind ik het als ouder leuk? Is het niet zwaar?”.
Ik geniet van hoe wij nu leven. Ik leer zoveel van die twee en vind het heerlijk om veel met ze samen te zijn. Ik werk 3 dagen per week als postbode, een leuke baan met doorgaans weinig stress – vroege start en een uur of 6 later ben ik weer thuis. Elbert werkt al jaren vanuit huis. Voor ons gezin is dit ideaal en vooral heel gezellig. Ik heb ‘moeder worden’ altijd al als doel op zich gezien en zit dus goed in mijn rol hier voor dit moment. Zolang mijn winkel op de zondagse Freemarket te integreren was met de homeschooling-activiteiten, voelde dat ook niet als een werkdag. Volgend jaar is die markt er niet meer, dus zullen we iets anders gaan organiseren. Maar dat zien we dan wel, we leven vooral in het nu.

“Hoe wordt gecontroleerd of jullie het goed doen?”.
Niet. Er zijn geen testmomenten en vrijwel geen controles. Om te mogen homeschoolen vraag je een exemption aan. Dat is een gigantische vragenlijst waarin je tot in detail moet uitleggen hoe je dagen eruit gaan zien, wat je motivatie en aanpak is en waarin je een projectvoorbeeld moet geven. Ik heb op basis van die vragen een heel uitgebreid verslag gemaakt hoe wij een en ander gingen organiseren. Dit doe je per kind, omdat elk kind andere behoeften heeft en je aanpak per kind vaak anders is. Het Ministery of Education begeleidt dit proces in de zin van dat zij de screening en goedkeuring van je plan verzorgen en in de meeste gevallen ook even contact met je opnemen om extra vragen te stellen. Het is heel veel werk en je moet je goed in het onderwerp verdiepen om alle vinkjes te kunnen krijgen. Ik had me nooit zo in het onderwijs verdiept, laat staan in het onderwijs hier in New Zealand, dus het kostte me een aantal maanden om in het curriculum te duiken en in alle homeschooling methodes en alternatieven die er in binnen- en buitenland zijn. Bovendien zou Noortje het afgelopen jaar van school wisselen. Ze had Primary School afgerond en zou naar Intermediate School gaan, wat in Cromwell is geïntegreerd in de lokale College (vergelijkbaar met de middelbare school, hier dan met kinderen van 11 to 18 jaar). Van College wist ik al helemaal niks en door alle opgelegde ‘maatregelen’ waren er ook geen open dagen of info-avonden georganiseerd. Dat voelde al niet als een fijne overgang. Enfin, zodra je de goedkeuring van het Ministery of Education binnen hebt, kun je het op je eigen manier aanpakken, wat voor ons een geweldig gevoel van vrijheid en vertrouwen met zich meebrengt. Als ouder weet je immers het allerbeste wat je kind nodig heeft.

Er zijn ouders die het lastig vinden om te onderwijzen of om de kinderen bezig te houden. Wij hebben nooit hoge verwachtingen aan onszelf gesteld. We zijn slim genoeg om onze kinderen de dingen bij te brengen die er toe doen. Als je kinderen al op school hebben gezeten, moet je rekenen op een maand ‘ontleren’ van routines en verwachtingen per schooljaar dat je kind achter de rug heeft. Voor Noortje was dat 7 jaar, voor Timme 3 jaar (kinderen beginnen hier met 5 jaar op school, Noor had al een jaar in NL achter de rug). Ik nam er dus rustig 7 maanden de tijd voor om ons te ontdoen van wat we hebben geleerd dat goed was en om te ontdekken wat wijzelf goed en leuk vinden. Als vanzelf ontstonden er structuren zoals elke dinsdag en woensdag rekenen, omdat ik dan aan het werk was. Ook zijn de kinderen dan actiever in huis qua klusjes – al mag dat nog wat enthousiaster ; ) Over het algemeen wordt gesteld dat je binnen 1,5 uur homeschooling een dag van 6 uur op school kunt nabootsen qua lesstof. Stel je eens door hoeveel tijd je dus over hebt om leuke dingen te doen en te ontdekken!

Dan rest nog de vraag: “Waarom zijn jullie gaan homeschoolen?”. Om dat in z’n geheel te kunnen beantwoorden, heb ik meer ruimte nodig. Een nieuwe blog. Wordt vervolgd dus.