The Otago Buzz – A karinvan adventure

geplaatst in: Blogs | 4

Vandaag reden we vanuit Dunedin naar huis met een caravan. Mijn caravan. Nouja, samen gekocht natuurlijk en eerst gaan we er samen mee op vakantie. Daarna ga ik het verbouwen tot mijn winkeltje.

Ik was uiteten met Margreet. Een paar dagen later zei ze: ‘Ik zat te denken na alles wat je mij vertelde, waarom koop je geen bus en begin je een mobiele winkel?’. Klaboem. Eureka. Tadaa. Spijker op kop. Dit wil ik en dit kan ik.

Gaaf plan! Ennuh, waar begin ik nu? Na een dagje verzinnen in de zon met Margreet, was ik er wel uit. We hadden de ideale plek uitgezocht en liepen daarna naar het gemeentehuis. Ik kreeg de naam van een contactpersoon voor een vergunning en schreef hem vervolgens een uitgebreid voorstel compleet met moodboard. Al snel kreeg ik antwoord dat ik bij iemand anders moest zijn. Deze man verkocht mij een ‘nee, helaas’, maar twee dagen later kreeg ik weer bericht van hem dat mijn plan toch positief was opgevat. Het is allemaal in ontwikkeling. Ik heb de vergunning nog niet, dus het blijft een beetje eng om er hardop over te praten, maar ik heb er vertrouwen in dat het gaat gebeuren.

Cadeautjes en souvenirs met een focus op betaalbare, handgemaakte lokale producten. Dat is wat ik wil verkopen. Quirky & stylish. Er komen hier ontzettend veel toeristen. Busladingen vol met backpackers die een halfuurtje pauzeren bij The Mall. Senioren in campers die naar de charmante Old Town in Cromwell gaan. En alles ertussenin. Helaas rijden ook veel mensen ons fijne stadje voorbij. Hoewel de meesten nog wel even stoppen bij één van de eyecatchers van ons dorp: The Big Fruit. Het is een gigantisch groot standbeeld van 4 stukken fruit (‘Appel Peer’ roept Timme altijd als hij het ziet) (en hij ziet het nogal vaak, want we wonen om de hoek). Het uitzicht is er prachtig: wijngaarden, fruitboomgaarden en een indrukwekkend berglandschap. Het terrein rondom The Big Fruit is afgelopen jaar compleet op de schop gegaan. Wat was ik benieuwd hoe het eruit zou zien. Het resultaat komt neer op een groot grasveld met een grote parkeerplaats (de skatebaan en het midgetgolfpark waren er al). Er komt ook nog een speeltuin, maar helaas weten veel medebewoners dat niet. Er heerst dus wat ontevredenheid door het gebrek aan levendigheid na alle flinke investeringen. Die grote parkeerplaats maakt het er niet gezelliger op. Praktisch is het wel voor alle toeristen die even een foto komen maken van The Big Fruit. Daarna rijden ze vaak weer door, op weg naar de rest van dit mooie eiland. Zo zonde! Ik wil mensen laten zien wat een schat aan ontdekkingen Central Otago te bieden heeft. Geen eten en drinken, want er zijn al wijnhuizen, restaurantjes en lunchplekken genoeg. Daarnaast wil ik me onderscheiden van de winkels in The Mall en tegelijkertijd niet in hun vaarwater zitten. Dat zou de gemeente trouwens ook niet toelaten. Voor de locals wil ik ook een plek zijn waar ze net even andere dingen kunnen vinden. Er zijn hier weinig leuke winkels en ondertussen zie ik op Facebook en markten dat er mooie spullen worden gemaakt. Zelf heb ik ook veel DIY-ideeën die uitgewerkt kunnen worden – door mij of juist door anderen. Het lijkt me geweldig om al het moois op één plek te verzamelen.

De zoektocht naar een bus viel me tegen. Ze zijn vrijwel onbetaalbaar. En wij zijn niet zo vermogend en leven nog steeds elke maand van honderden dollars aan spaargeld. Het moest dus goedkoper. Een caravan? Kijk je hier om je heen, dan zie je naast grote auto’s en pickups vooral campers en caravans rijden. Je zou zeggen dat ze dan ook bij bosjes te koop staan voor kleine prijsjes. Niets is minder waar. Kijk je op Marktplaats, dan vind je voor 750-1400 euro precies wat ik zoek. Kijk je op het Nieuw-Zeelandse Trademe, dan vind je datzelfde voor 3 tot 7 keer die Nederlandse prijs. Dat is heel lastig zoeken. Sterker nog, dat doet een beetje pijn bij iedere bezichtiging. ‘Dat iemand zoveel duizenden dollars durft te vragen voor zo’n lekkend krot’. Omdat alles hier duur is, hebben we ons jachtgebied afgelopen weekend verlegd naar grotere stad Dunedin, waar het aanbod ruimer en goedkoper is. En we zijn gelukkig geslaagd! Ons weekendje werd onverwachts met een nacht verlengd, zodat we maandagochtend de overdracht goed konden regelen. De caravan die we hebben gekocht is nu nog erg oranje. Lekker Hollands. Dat gaat veranderen. Ik heb superveel zin om te beginnen met klussen, kan niet wachten. Maarja, eerst ‘moeten’ we nog op vakantie 😉 [counting my blessings]

4 Antwoorden

  1. Marion Koopman

    Wat spannend allemaal! Leuk hoor! Kan niet wachten om de verbouwing van de caravan en het eindresultaat met mooie producten ze zien! Succes!!!!

    • Ik hou jullie op de hoogte! Vandaag heb ik officieel mijn verzoek ingediend bij degene die de vergunningen regelt, nadat ik vanalles heb afgestemd met degene die over het terrein gaat. Spannende tijden!

  2. Ha Karin, goed idee! Heerlijk om zo bezig te zijn. Ken je Caravanity? Google er maar eens op. Allemaal opgepimpte caravans. Ik heb er een boekje van. Gewoon er voor gaan, van het een komt het ander, dus…succes!

    • Jaaaa die kende ik inderdaad, erg leuk! Genoeg online te vinden, vooral op Pinterest. Ik ben zelfs eerder aan het schrappen nu dan dat ik nog ideeën aan het verzamelen ben. Er is zoveel leuks (ook om te verkopen)…

Laat een reactie achter